Geschreven door Audrey Janssen
Als ik terugkijk op de afgelopen elf jaar, voel ik vooral dankbaarheid dat ik mijn leven mag delen met zoveel bijzondere kinderen. Ons gezinshuis is een plek voor jongeren die vaak al een lange weg achter zich hebben.
Ze willen allemaal blijven
Via mijn voormalige werk op de groepen bij Rubicon kwam ik in aanraking met gezinshuizen en wist ik: dit past bij mij. Niet werken volgens schema’s en theorie en na een werkdag weer vertrekken, maar écht leven met kinderen. Toen ik begon moesten jongeren weg zodra ze achttien werden. Dat brak mijn hart, want vaak waren ze er nog niet klaar voor. Nu mogen ze gelukkig blijven wonen tot 21 jaar en dat is een heel groot verschil. En er is tot nu toe niemand die met 18 jaar al zelfstandig wilde gaan, ze blijven allemaal. Gemiddeld wonen kinderen zo’n zes of zeven jaar bij ons. De plaatsingsleeftijd ligt meestal vanaf de 12 jaar. Pubers? Ja, dat is een pittige leeftijd, maar daar ligt juist mijn kracht.
Het werkt
Ik geloof in leven met de seizoenen, in natuur, in bewust leven, ik ben een gevoelsmens. Noem het spiritueel, noem het mindful, maakt niet uit. Het werkt! Zelfs traumatherapeuten zijn verbaasd dat er bij ons nooit escalaties zijn geweest. Soms helpt een steen, een kristal, in een broekzak om spanning los te laten. Een jongen van elf koos ooit een steen uit in een mineralenwinkel. Als hij bang was, hield hij die vast. Het gaf hem vertrouwen. Hij is nu 24 en heeft het er nog steeds over. Een ander meisje kwam binnen en zag mij in het gras mediteren. Ze dacht: waar ben ik nu beland? Nu zegt ze dat ze er heel veel van heeft geleerd. Dat zijn van die momenten die blijven hangen.
Zich thuis voelen
Hoe mijn dagen eruitzien? Heel gewoon. Samen ontbijten als dat lukt, even kletsen als ze thuiskomen, voelen en observeren hoe het met ze gaat. Ze mogen fouten maken. We werken stapje voor stapje, en na verloop van tijd voelen kinderen zich thuis. Het mooiste? Dat kinderen hier leren hoe het gewone leven eruitziet. Ze zien hoe wij omgaan met alle aspecten van het leven, familie en vriendschappen, liefde voor dieren en medemensen, maar ook conflicten en oplossingen daarvan. De kinderen worden onderdeel van ons gezin. En als ze uitstromen, blijven ze vaak terugkomen. Want dit is hun thuis. En eerlijk? Dat is wat ik geprobeerd heb hun mee te geven, een thuis een veilige haven. Dan is mijn levenswerk geslaagd!
