In de ruim twee daar dat Vera als gedragswetenschapper werkt op onze locatie in Zetten heeft zij veel geleerd. Deze rol heeft haar, aan de start van haar loopbaan niet alleen professioneel gevormd maar ook persoonlijk. De rust die zij vindt in haar werk, straalt ze ook uit wanneer ze erover vertelt. “Ik ben er om het gesprek te voeren, samen vooruit te kijken en de rust te bewaren.” Nu verhuist Vera terug naar haar geliefde Twente. Voor wie haar opvolgt, ligt er een manier van werken die is gegroeid.
“Deze rol vraagt om nieuwsgierigheid,” zegt Vera. “Je hoeft niet overal meteen een antwoord op te hebben. Je moet het gesprek willen voeren. Met jongeren, ouders en collega’s. Soms ook gewoon even blijven zitten als het ingewikkeld is.” Misschien is dat wat zij haar opvolger het meest zou willen meegeven. “We zeggen hier als collega’s vaak tegen elkaar: ‘Verbaas je niet, verwonder je slechts.’ Als deze nieuwsgierigheid bij je past is dit heel mooi werk.”
Stip op de horizon
Een locatie zoals deze, binnen een grote organisatie zoals Pactum is uniek. Op onze locatie is alles op loopafstand, de noodzakelijke samenwerking is heel laagdrempelig. Voor jongeren is er vanaf het moment dat zij hier komen een stip op de horizon. Voor Vera is dit het belangrijkste uitgangspunt: “We gaan samen ergens naar toe werken, dat moet concreet zijn. Bijvoorbeeld dat jongeren weten dat zij ook binnen Pactum kunnen doorstromen naar het fasehuis of kamertrainingscentrum. Wij gaan wel eens met hen kijken, hoe ziet zo’n fasehuis eruit, past dat bij hun eigen toekomstbeeld?” De jongeren die tijdelijk in Zetten wonen hebben vaak al veel meegemaakt. “Naast autisme of ADHD zien we vaak hechtingsproblematiek of trauma. We zetten ons allemaal in om hen het beste te helpen. Soms, zeker toen ik hier net werkte, vond ik het nog wel eens moeilijk als het even niet goed ging.” Hoe ga je daar nu mee om? “Ik zet mij elke dag in om jongeren te helpen om naar dit perspectief toe te werken, maar daar hebben we de jongere zelf echt bij nodig. Ergens voel ik ook, we zijn eigenlijk maar een klein onderdeel van de weg die jongeren al afgelegd hebben en nog verder gaan bewandelen.”
‘Zet de koffie maar vast klaar’
Voordat Vera gedragswetenschapper werd werkte zij zelf op een groep. “Daar werkte ik samen met gedragswetenschappers, sommigen zag ik nooit, anderen maakten tijd om langs te komen en er te zijn. Dat verschil kun je heel goed voelen als collega.” Deze ervaringen hebben haar eigen rol als gedragswetenschapper gevormd. “Ik vind het belangrijk dat de jongeren mij kennen en dat we elkaar vaker zien dat tijdens evaluatiegesprekken.” Hoewel er vaste onderdelen zijn in haar werk kan Vera veel zelf indelen. “Vaak ga ik even lunchen op de groep of op een mooie dag zoals vandaag, loop ik tussendoor even langs. Ik heb zojuist gezegd: ‘zet de koffie maar vast klaar.’ Een collega wilde wat bespreken, dan loop ik liever langs, gaan we er even voor zitten. Daar word ik ook gewoon blij van,” Vera lacht. “Ik haal mijn energie niet uit alleen maar achter mijn laptop zitten.”
“Ik hou niet van beslissingen maken zonder dat een jongere daar niets over te zeggen heeft”
Koorddansen
In het dagelijks werk zijn er weinig situaties die zich laten vangen in een vast plan. Iedere jongere brengt iets anders mee, en wat voor de één werkt, kan voor de ander juist averechts werken. “Het is eigenlijk altijd maatwerk,” zegt Vera. “Ik hou niet van beslissingen maken zonder dat een jongere daar niets over te zeggen heeft. Het is soms echt koorddansen,” legt ze uit. “Wat wil een jongere, en wat vinden wij belangrijk vanuit opvoeding?” Zeker op onze open groepen vraagt dat voortdurend afstemmen. “Jongeren maken ook hier hun eigen keuzes. Als je niet een klein beetje meebeweegt, dan ga je ook nergens komen. Dan sta je alleen maar tegenover elkaar.” Daarom zoekt ze steeds het gesprek: “Het gaat niet om één standaarddoel voor iedereen maar, waar staat deze jongere nu en welke kleine stap kunnen we samen zetten?”
Vertrouwen
Onze teams hebben de afgelopen jaren veel verandering meegemaakt. Nieuwe werkwijze en collega’s, dat vraagt iets van hoe je samenwerkt. “Ze hebben best wel wat veranderingen in gedragswetenschappers gehad,” zegt Vera. “Dan moet je elkaar weer opnieuw leren kennen. Ik probeer er altijd te zijn en te luisteren naar hoe collega’s ergens naar kijken en waar ze tegenaan lopen.” Op dat snijvlak beweegt haar rol mee: ruimte en richting geven terwijl het gesprek openblijft en de praktijk verandert. “Er zijn momenten dat ik keuzes moet maken, dat hoort ook bij mijn rol. Dan zeg ik: hier moeten we mee dealen, en laten we dan vooral kijken wat er nodig is om verder te werken.” Wat Vera daarin belangrijk vindt, is betrouwbaarheid. “Als ik zeg dat ik iets ga doen, moet ik het ook echt doen. Anders kunnen we niet samenwerken.” Deze manier van samenwerking biedt ruimte om samen te bouwen. “De teams zijn nu stabiel en sterk, ik merk ook dat vertrouwen geven nu iets anders van mij vraagt. Dat ik meer kan loslaten, mijn collega’s zeggen dat ook tijdens onze teamdag. Ik moet dan wel lachen, deze openheid maakt mijn werk leuk.”
Interesse?
Voor wie zich herkent in dit verhaal, ligt hier een rol waarin vertrouwen en samenwerken elkaar aanvullen. Een baan waarin je het gesprek voert, nieuwsgierig blijft en samen met teams en jongeren zoekt naar wat past. De vacature voor gedragswetenschapper B (open groep, 32–36 uur) op onze locatie in Zetten staat open. Wil je weten of deze functie bij jou past, of direct reageren? Bekijk dan de vacature.