Jayson over zijn stage bij Pactum: “Ik wil jongeren bieden wat mij vroeger het meest geholpen heeft.”

Wanneer Jayson binnenkomt bij het gezinshuis waar hij stageloopt, wordt hij warm ontvangen. De jongeren die hier wonen, zoeken zijn aanwezigheid graag op. Onze 23-‑jarige stagiair heeft tijdens zijn stageperiode goed zijn plek weten te vinden. “Nu al bijna een jaar,” vertelt hij. “Vanaf het begin ben ik zó goed begeleid dat ik meteen dacht: ik ga dit avontuur aan.”

Jayson volgt de opleiding Sociaal Werk aan het Deltion College. Het is zijn tweede start, vertelt hij eerlijk. “De eerste keer moest ik stoppen omdat ik zelf nog in de jeugdzorg zat. Dat ging niet goed samen.” Deze ervaring vormt een onzichtbare draad door zijn verhaal, zijn keuze voor de jeugdzorg komt hieruit voort. Hij heeft zelf gezien wat goede begeleiding kan betekenen: “Ik heb negatieve ervaringen gehad, maar de begeleiders maakten het verschil. Dat heeft mij laten nadenken: ‘wat wil ik later betekenen?’ Ik wil jongeren bieden wat mij vroeger het meest geholpen heeft.” Deze motivatie maakt zijn contact met jongeren oprecht.

De eerste week

Twee dagen in de week loopt Jayson stage bij het gezinshuis de Iepenhof in Vaassen. Zijn stagedagen zijn lang: van 10:00 tot 22:00 uur, maar het ritme past hem goed. In het begin voelde hij zich wat onzeker, dat maakte zijn start intensief. Toch kijkt hij daar nu heel positief op terug: “Ik dacht ineens: ‘kan ik dit wel?’ Maar mijn collega’s stonden voor mij klaar, dat hielp.” Jayson beschrijft hoe het team hem meenam in de dagelijkse routines, gesprekken en verantwoordelijkheden. “In het begin was ik terughoudend, ik twijfelde of ik het goed zou doen. Maar mijn collega’s hebben me echt stap voor stap meegenomen.” Die steun maakte dat hij niet alleen praktisch, maar ook emotioneel groeide in zijn rol als jeugdzorgwerker.

Een werkdag

Wanneer Jayson om 10:00 binnenkomt is het rustig, de vier jongeren die wonen in dit gezinshuis zijn dan op school. Zijn dag begint dus ontspannen: rapportages lezen, mail bijhouden, de dag voorbereiden. In de middag stromen de jongeren binnen en is het aan hem om structuur te bieden. “We bespreken samen wat er die dag moet gebeuren. Soms is dat een doktersafspraak of een activiteit, gister ging ik met een van de jongeren naar de stad om een fiets te kopen. Daar aten we een ijsje en kletsten we gezellig. Het hangt af van wat er op dat moment nodig is.” In de avond, wanneer jongeren gaan slapen is er meer ruimte voor contact: “Het bedritueel vind ik het leukst, even kletsen, horen hoe hun dag was. Dat zijn mooie momenten.”

Chef-kok op de groep

Een onderdeel van zijn werk geeft hem zichtbaar extra plezier; samen koken met jongeren. Zijn achtergrond als kok maakt het natuurlijk om een activiteit te creëren waar jongeren zelf initiatief in kunnen nemen. “Jongeren vinden samen koken heel leuk, ze vragen ook zelf aan mij wanneer we dat weer gaan doen. Het is echt een beetje mijn ding geworden. Dat vind ik leuk want tijdens het koken worden jongeren rustiger en ontstaat er ruimte voor gesprekken. Dit heb ik zelf ook, met je handen bezig zijn, dan wordt het hoofd rustiger.”

Gewoon doen

Als jeugdzorgwerker maakt Jayson grote stappen. In het begin vroeg hij veel bevestiging, vertelt hij. “Ik ben zekerder geworden. In het begin moest ik veel aangestuurd worden, nu draai ik gewoon mee.” Een belangrijk leermoment was toen hij een jongere voor het eerst moest begrenzen, even een paar uur zonder telefoon: “Dat vond ik heel spannend, omdat ik weet hoe dat voelt. Ik was bang dat het onze band zou veranderen. Toen heb ik veel geleerd, want dit gebeurde niet, onze band bleef hetzelfde. Dat gaf me het vertrouwen dat ik professioneel kan handelen én een goede relatie met jongeren kan behouden.” Bij dit gezinshuis is hij een van de weinige mannelijke begeleiders, jongens zoeken hem vaak op. “Ze leggen veel bij mij neer. Dat vind ik mooi, want het betekent dat ze zich veilig voelen. Sommige jongeren lijken wel 180 graden gedraaid in het jaar dat ik hier ben. Dat je deze groei mag zien maakt dit werk heel bijzonder.”

Een realistisch advies

In zijn klas is Jayson de enige die gekozen heeft voor een stage in de Jeugdzorg. Veel studenten kiezen niet voor de jeugdzorg. Jayson begrijpt dat wel, maar benadrukt ook dat het beeld soms onterecht negatief is. “Het is niet zo spannend als het lijkt. De verhalen die je online ziet zijn niet altijd zo.” Hij is wel eerlijk: het werk vraagt iets van je: “Je moet sterk in je schoenen staan, maar je wordt goed begeleid, je kan dit leren. Hier ben ik zelf ook echt in gegroeid. Als je interesse hebt moet je het gewoon proberen.” Deze stage heeft hem veel gebracht, zowel persoonlijk als professioneel: “Ik heb nu al zoveel geleerd over mezelf, over mensen en gedrag.”