Van het speciaal onderwijs, via pleegzorg naar hun eigen gezinshuis. Maaike en Jose voelden steeds dat ze meer wilden betekenen. Hun boerderij in Herpen, Noord-Brabant, is nu voor zeven kinderen een fijn thuis. Als zzp’ers is dit gezinshuis sinds 2017 hun eigen bedrijf. Maaike vertelt gepassioneerd hoe altijd werken juist meer vrijheid biedt.
Vakantietijd
Het hele gezin is net op vakantie geweest naar een huisje op Texel, Maaike lacht: “Dit doen we elk jaar en ik vind het eigenlijk de leukste periode van het jaar. In de vakantietijd, als al het geregel en de hectiek even weg is, dan is er veel saamhorigheid. Ik voel dan heel sterk dat dit momenten zijn waar de kinderen later op terug kunnen kijken. Dat ze herinneringen hebben aan de rust en zachtheid van samenzijn aan zee. Zelf kijk ik ook terug naar dit soort moment van vroeger, dat gun ze.”
Iedereen mag er zijn
Fijne momenten om op terug te kijken in je jeugd en een veilige basis om je toekomst op te bouwen. Dat zijn de dingen die Maaike en Jose belangrijk vinden. Hierin klinkt een sterk rechtvaardigheidsgevoel: “Ik denk dat je als gezinshuisouder vaak een bepaald rechtvaardigheidsgevoel hebt. Hoe je naar de maatschappij kijkt: en vindt dat we het meer samen moeten doen,” Maaike legt uit: “In ons gezinshuis hebben kinderen een fijne plek om op te groeien en zichzelf te kunnen zijn. Dit soort plekken zijn nodig voor hen om verder te kunnen. Ik vind dat iedereen er mag zijn en een fijne plek verdiend.”
Hoe ziet een dag eruit?
“Iedereen die hier woont heeft overdag iets te doen, dat is onze regel.” Dat klinkt heel gewoon: naar school, werk of dagbesteding en thuis eten, slapen en gezelligheid. “En dat is precies de bedoeling,” bevestigt Maaike. “Veel kinderen die bij ons komen wonen, hebben onveiligheid, onzekerheid of verlies meegemaakt. Daarom bieden we hier duidelijkheid en voorspelbaarheid. Hier is er altijd iemand die vraagt hoe je dag was.” Daarnaast is er ook duidelijkheid over hun rollen: “Wij zijn allesbehalve ouders, biologische ouders blijven altijd een rol spelen in het leven van een kind. Wij zijn gewoon Maaike en Jose.”
Ook professional
Volgens Maaike heb je als gezinshuisouder ook een sterke rol als professional: “Om professioneel te kunnen blijven kijken naar situaties moet je ook bewust naar jezelf kunnen kijken. Het kan best dat er soms pijn van jezelf omhoogkomt.” In de jaren dat zij gezinshuisouder is, heeft Maaike ook geleerd dat betrokkenheid niet betekent dat je iedereen kunt helpen. “Toen we startten wilden we iedereen helpen, daar denken we nu anders over. Het is juist belangrijk om goed te kijken welke kinderen passen binnen ons gezinshuis en wat wij kunnen bieden. Dan moet je soms ook nee zeggen, niet ieder kind past in ieder gezinshuis.” Deze realistische blik helpt om bewust keuzes te maken en daardoor juist meer betrokken te kunnen zijn.
Een leven dat altijd doorgaat
Een gezinshuis runnen is meer dan een baan. Het is een manier van leven waarbij werk en privé voortdurend door elkaar lopen. “Je kiest als gezinshuisouder een levensstijl. Het is niet iets wat je ernaast doet", zegt Maaike. “Dat betekent dat er altijd iemand is die iets van je nodig heeft. Een gesprek na school, een spannende afspraak, een verjaardag, een moeilijke avond of juist een mooi moment dat je samen viert. Het hoort er allemaal bij, Werk is ook privé.” Tegelijkertijd ervaart Maaike dat niet als een beperking. Juist doordat zij en Jose hun leven zelf hebben ingericht, voelen ze ook veel vrijheid. “Als ik nu denk aan gewoon een baan, dan voel ik juist gevangenschap. Dat betekent niet dat het altijd makkelijk is. Spontaan een weekend weg of zonder planning een avond op pad gaan, zit er vaak niet in.” Toch zou Maaike niet anders willen: “Dit past gewoon bij hoe wij willen leven.”
De kleine dingen
Als Maaike praat over mooie momenten, gaat het zelden over grote successen. Ze hoopt dat kinderen zich later niet alleen moeilijke dingen herinneren, maar ook de gewone momenten. “Onze vakanties op Texel, samen eten, de tijd dat we elkaar leerden kennen, het gevoel van erbij horen. Dat ze een bepaalde zachtheid in hun leven hebben. Het verleden kunnen we niet veranderen maar wel nieuwe fijne herinneringen toevoegen, die de toekomst positief vormen.”