Wanneer Bart vertelt over zijn werk op onze woongroep in Nijmegen straalt hij. Voor hem zijn de kleine extraatjes het belangrijkst. “Als een jongere ziek is maak ik verse soep of een kop thee en op de eerste schooldag fiets ik met alle liefde mee. Ik sta voor ze klaar en dat moeten ze voelen.” Bart werkt nu ruim twee jaar bij Pactum en vertelt graag hoe dit bevalt.
Voordat Bart bij Pactum kwam, werkte hij in een jeugdgevangenis. Daar ontdekte hij hoe graag hij met jongeren werkt, maar ook dat hij meer wilde betekenen. Toen hij een vacature zag voor onze woongroep in Nijmegen, was de keuze snel gemaakt. “Dit was precies wat ik zocht.” Dat hij de juiste keuze had gemaakt, voelde hij niet alleen zelf: “Na een paar maanden vroeg een jongere of ik zijn mentor wilde worden. Dat vond ik heel leuk.”
Bart's team zoekt een nieuwe collega, benieuwd hoe het is om te werken op onze woongroep in Nijmegen?
Even extra vertroetelen
Werken op een woongroep betekent dicht bij onze jongeren zijn. “Je ondersteunt bij school, werk, afspraken en dagelijkse dingen. Maar je bent er ook als iemand het moeilijk heeft: een schouder om op uit te huilen, iemand bij wie je af en toe de spanning van de dag kwijt kunt.” Dit hoort er volgens Bart ook bij: “Het is normaal dat je op die leeftijd af en toe gefrustreerd bent. Dat je iemand kunt zijn waarbij zij zich veilig voelen om dit te uiten, dat is een teken dat het goed zit. Vertrouwen begint bij voelen dat je op elkaar kunt rekenen”, zegt Bart glimlachend. “Even extra vertroetelen, dat doe ik graag. Hierdoor voelen jongeren dat ze er mogen zijn en dat ze serieus worden genomen. Als professional is het je taak om een balans te vinden die bij je past. Op een professionele manier nabij zijn, warmte bieden en betrokkenheid tonen.”
“Natuurlijk help je jongeren waar nodig, maar je wilt dingen niet voor ze oplossen als ze het zelf kunnen.”
Een stap terug
Bart zoekt bewust naar manieren om successen samen te vieren en jongeren te laten voelen dat hun ontwikkeling wordt gezien. “Mijn mentorkind had zijn heftruckdiploma gehaald. Ik maakte een grote poster om hem te feliciteren en ik trakteerde bij de McDonalds. Het gaat niet om hoe of wat, maar om het gebaar. Op dit soort momenten kun je een stap extra zetten, om extra te motiveren en dit zorgt ook voor een goede band.” Waar Bart op het ene moment bewust een stap extra zet, probeert hij op het andere moment juist een stap terug te doen. Inmiddels is Bart heel vertrouwd met deze beweging: “Natuurlijk help je jongeren waar nodig, maar je wilt dingen niet voor ze oplossen als ze het zelf kunnen. Uiteindelijk is het belangrijk dat zij ervaren: ‘ik kan dit zelf.’ Dat lukt niet altijd in één keer en fouten maken hoort erbij. Juist daardoor groeien ze.”
Een werkdag
Een dagdienst begint om half acht 's ochtends. Na de overdracht schuift Bart samen met de jongeren aan voor het ontbijt. “Daarna vertrekt de één naar school, de ander naar werk of stage. Tussendoor is er ruimte voor gesprekken, praktische zaken en de gewone dagelijkse dingen die horen bij een huis. Het is hier eigenlijk net als thuis. De was moet gedaan worden, de vaatwasser moet leeg en ondertussen probeer je voor iedere jongere die thuiskomt aandacht te hebben.” Tot drie uur draai je zelfstandig de dienst, waarbij je alleen thuis bent met de jongeren die er zijn. “Maar ik voel me nooit alleen. We hebben een heel stabiel team. Eigenlijk is het best heel familiair.” Hoewel collega's elkaar niet elke dag zien, wordt er veel samengewerkt. “We zoeken elkaar op tijdens overdrachten, bespreken situaties en zijn eerlijk naar elkaar als iets beter kan. Als team draag je samen de zorg, we moeten leren van elkaar.”
Bart's team zoekt een nieuwe collega. Ben je benieuwd hoe het is om te werken op onze woongroep in Nijmegen?
Bekijk hier de vacature
